Beni Özleme Ne Demek?
Bir Kayseri Hikayesi
—
Hayatımın Kesişme Noktasında
Bugün, Kayseri’nin kalabalığından uzak, bir kafede oturmuş, uzun uzun dışarıyı izliyorum. Şehri tanıyanlar bilir, Kayseri’nin bir başka güzelliği de sabahları, güneş ışıkları ilk şehri aydınlatırken, dağları görebilmeniz. Bir an gözlerim bu manzarada kayboluyor. Kafamda ise sadece bir soru var: Beni özleme ne demek?
Bir zamanlar, birine bu sözü söylemiştim. Belki de hayatımda söylediğim en yanlış cümleydi. Hem de o kadar emin bir şekilde. Duygularımı saklamayı seven biri değilim, her şeyimi anlatırım. Ama bu defa yanlış anlaşıldım, yanlış düşündüm. “Beni özleme” demek, tam olarak ne demekti? Birine söyledim ama şimdi düşünüyorum, belki de o anda, söylediklerimle ne demek istediğimi bile bilmiyordum.
—
Anlatılacak Bir Hikaye: O Gün
O gün, Kayseri’nin arka sokaklarında, sesiz ve sakin bir yürüyüş yapıyordum. Günlerden Cumartesi’ydi. Çalışmış, bütün hafta boyunca aynı rutine hapsolmuştum. O anlarda bir şeyler değişeceğini hissettim ama ne olduğunu çözemedim. Genellikle böyle zamanlarda yazıma başlarım, bazen günlük tutarım. O gün de cebimdeki defteri çıkartıp bir köşe buldum.
O gün yazdıklarımı hatırlıyorum. “Birinin gitmesi, her zaman bir kayıp mıdır?” diye başlamıştım yazıma. Sonra yazdım: “Beni özleme dedim. Ama aslında, özlemek istedim. O cümleyi, belki de sadece duygusal olarak rahatlamak için söyledim.”
O sırada tam önümde bir kadın yürüyordu. Kafasında kulaklık vardı, ellerinde alışveriş poşetleriyle geziyordu. Benim yazdıklarımı okumak zorunda değildi, fakat içinde bulunduğum ruh halini anlamak için bir an gözlerine bakmak istemiştim. Bir anda, gözlerimdeki o kaybolmuş bakışları hissetti. Hiç tanımadığım bir insana ait bu bakışlar, bana ne kadar yakın gelmişti. O an, Kayseri’nin sessizliğinde sadece ben vardım. Bu kasvetli huzur, içimde büyüyen bir şeydi.
—
O An ve Sonra
Ona “Beni özleme” demiştim. Ama kimse, kimseye bunu söylememeliydi. Çünkü özlemek, içsel bir boşluk yaratır. İnsanın kalbinde bir eksiklik bırakır. “Beni özleme,” demek, birinin duygusal yükünü sırtından atmak gibi bir şey. Oysa ne kadar değerli olduğunu anlayamamışsınız demektir. Yani, demek istediğim şu: Beni özleme, aslında bir tür ayrılık acısıdır. Bu acıyı hissetmeden birini sevemezsiniz. Sevmeden anlayamazsınız.
O gün, gözlerimdeki bu anlamlı bakışı fark ettim ve içimden bir şeyler daha kırıldı. Kafamda dönüp duran o cümle sürekli yankılandı: Beni özleme.
—
Özlemenin Gerçek Yüzü
Belki de özlemek, birini kalpten hissedebilmekle ilgili bir şeydi. Kayseri sokaklarında, tanımadığın birini izlerken, kaybolan bir ruhu aramak gibi bir şeydi. Yalnızdım. Ama o yalnızlık, bazen kalabalıklarla daha yoğun hissedilir. İnsanlar arasında yalnızlık, bir o kadar derindir. Yani, belki de bazen, sadece sesini duymak ya da gözlerinde bir parıltı görmek bile yeterliydi. Ama bir de özlem vardı: her geçen saniye daha da büyüyen bir özlem.
O kadar basitti ki, yalnızca “Beni özleme” demek istedim. Ama gerçek şu ki, ben özlemek istemiştim. Yani, belki de özlemeyi bir çeşit kendine ait bir bağımlılık gibi kabul etmişimdir. Çünkü birini özlediğinde, kendini daha canlı hissedersin. Sanki bir bağ kurulmuş gibidir. Öylesine derindir ki, özlediğin kişi seni anladığında, her şey gerçek olur. Ama bir insanın seni özlemesi, o kadar gerçek midir?
—
Kayseri ve Ben: Terk Edilen Bir Şehir
Kayseri’yi seviyorum, hatta bazen ona aşık olduğumu düşünüyorum. Yokuşları, Kayseri Kalesi, onun havası ve o garip ama bir o kadar sıcak olan sabah ışıkları… Kayseri, bana evimi hatırlatıyor. Ama bazı anlar vardır, bazen şehir bile insanı terk eder. İşte o anlardan biri de, seni özlemek zorunda kaldığım andı. Kayseri’de kaybolduğumda, içimde bir eksiklik vardı. O eksiklik, birine özlem duymanın, sana nasıl derin bir acı verebileceğini hissettiren bir şeydi.
“Beni özleme” demek, birine ‘sana ihtiyacım yok’ demek gibi bir şey. Ama insanın içi bu kadar yalnızken, o cümleyi söylemek doğru mu?
—
Sonuç: Özlemek
Birisini özlemek, yalnızca gözlerinin onda kaybolması demek değildir. Özlemek, kişinin bir parçası olmaktır. Birinin içinde olmak ve her an, o kişiyle bir bağ kurmak… Ama kimse, kimseye “Beni özleme” dememeli. Çünkü özlemek, bir ilişkinin en derin noktalarına dokunmak gibidir. Birine “Beni özleme” dediğinizde, siz aslında kalbinizdeki eksikliği itiyorsunuz. Oysa kalbinizdeki boşluk, belki de o kişinin size hissettirdiği her şeydir.
—
Beni özleme ne demek? Bunu kimse tam olarak bilemez. Belki de en derin duygusal çöküşümüzü, en büyük yalnızlığımızı itmiş oluyoruz. Ve belki de özlemek, gerçek bir sevdanın ta kendisidir.
Bugün, Kayseri’de bir kafede tek başıma otururken, o kadının gözlerinden yansıyan yalnızlıkla, bu duyguyu daha iyi anlıyorum. Özlemek, sadece bir his değildir; o hissi yaşamaktır. Ama bunu doğru hissetmek, doğru anlayabilmek gerekir.