Levane Ne Demek? Hayatla Bütünleşen Bir Kelime Üzerine Mizahi Bir İnceleme
Levane… Sadece kelime olarak mı, yoksa anlam derinliğiyle de mi ilgileniyoruz? İzmir’de, 25 yaşında, arkadaş ortamlarında bol bol espri yapan ama iç dünyasında her şeyi fazlasıyla düşünen biri olarak, bu soruyu kendime sıkça sordum. Tamam, belki “levane” kelimesi gündelik hayatta sıkça duymadığımız bir şey, ama işte tam da bu yüzden bu yazıyı yazmak zorundayım.
Levane: Anlamını Bilmeyenlere Küçük Bir Uyarı
Levane ne demek? Bunu sormadan önce, bir an kendimi bu kelimeyi ilk duyduğumda yaşadığım o şaşkınlığı hatırlıyorum. İzmir’de, kahve içtiğim bir kafede arkadaşım, son derece ciddi bir şekilde “Abi, senin levane çok fazla bugün ya” dedi. Gözlerim büyüdü. Ne levane? Şaka mı yapıyorsun? Levane de neyin nesi? Neyse ki, arkadaşım durumun ciddiyetini fark etti ve “Ya, aslında o kadar da önemli değil, bir şey demek istemedim” diye geçiştirmeye çalıştı.
Tabii ki de bu olay, benim kafamda büyüdü. “Levane”nin anlamını araştırmaya başladım. İnternetteki hocalar, kelimeyi açıklamak yerine daha fazla kafa karıştırmaya başladılar. Levane, “sürekli olarak bir şeyler düşünen, ama çoğu zaman bu düşüncelerin hiçbir sonuca varmadığı” bir durumu tanımlıyormuş. Evet, tam olarak beni anlatıyor.
Levane’nin Tanımına Girersek: Düşünsel Dönence!
Levane, aslında çok fazla düşünüp, bir şeyleri karmaşık hale getiren bir zihin halini temsil ediyor. Yani, bir durumu normalde basitçe çözebilecekken, üstünde o kadar düşünüyorsun ki, her şey daha karışık hâle geliyor. Kısacası, “tamam” dediğin şey bir anda “hadi be, daha fazlası var” diyor. İzmir’de, Çankaya’daki o kafede, bir arkadaşım “Levane” demekle, belki de bana şunu anlatmaya çalışıyordu: “Senin zihnin gerçekten karmaşıklaşmış ve bunları çözmek neredeyse imkansız.”
Tabii, hayatımda “levane”yi bu kadar anlamlı bir biçimde tanımladığımı söylemek abartı olurdu. Gerçekten de insan, bazen bir kelimenin gücüne inanmakta zorlanıyor. Ama hayatın her alanına entegre edilen bu karmaşık düşünce yapıları, bir bakıma yaşamı daha da ilginç kılıyor.
Levane ile Yapılacak Komik Hayat Tahlilleri
O zaman hadi, bir de arkadaş ortamımda yaşadığım levane anılarına bakalım. İzmir’in o cıvıl cıvıl atmosferinde, arkadaşlarla her konuda espri yaparken, levane nasıl bir hale gelebiliyor?
– “Yalnız şu an levane oldum, ya!” dedi arkadaşım bir gün.
– “Ne diyorsun ya, levane olmanın tanımını yapalım istersen?” diye ben de espri yaparak karıştım.
– “Senin yüzünden levane oldum, bak!” diye bana takılmaya başladı.
Hepimiz gülüyorduk. Aslında gerçekten o an o kadar karmaşık bir durum vardı ki, arkadaşımın “levane” diye bağırarak rahatlaması, onun da o an ne kadar karmaşık bir hale geldiğini gösteriyordu. Yani, kelime o kadar uygun düşüyordu ki, hayatımıza!
Levane ile İlgili Fazla Derin Düşünceler!
Şimdi, içsel bir “levane” yazısına geçelim. Çünkü bazen insanlar sadece kelimeleri anlamakla kalmazlar; aynı zamanda bu kelimeleri kendilerine göre derinlemesine bir anlamla ilişkilendirirler.
Mesela, ben neden levane oldum? İşte buna fazlasıyla takılmak, “Neden böyle düşünüyorum?” sorusunu sorarken kendini kaybetmek, her an bir çözüm aramak ama asla bulamamak gibi bir şey bu. O kadar çok soru sormak, beynimin bir sinir hücresini uykusuz bırakıyor. Neyse ki bir süre sonra bu kadar fazlasını düşünmek, çok da anlamlı olmuyor. O zaman levane! Zaten hiçbir şeyin sonu yok, o kadar da kafaya takma.
Levane: Hayatımızda Bir İkon!
Sonuçta, levane sadece bir kelime değil, aslında hayatımızın içinden süzülen bir düşünsel ikon. Birçok insanın kafa karışıklığını, bir durumu sürekli düşünerek daha da karmaşıklaştırmasını anlatan bu kelime, aslında bize hayatın absürtlüğünü hatırlatıyor.
Levane, bazen ne kadar düşünürsek düşünelim, olayın asıl anlamını bulamayacağımızı da öğretiyor. İzmir’deki kahve sohbetlerinde, arkadaşlarım bana espriler yaparken, ben kendi içimde durumu “levane”ye çeviriyorum. Belki de, bazen düşünüp çözmeye çalıştığımız şeyler sadece bizi daha fazla karmaşaya sokuyor.
O yüzden bir noktada, levane oldum! Ve bu, aslında her şeyin farkında olmayı, her şeyin derinliğine inerek kafa yormayı sevdiğimi gösteriyor. Ama her şeyin de bir yeri var, değil mi? Düşüncelerle boğulmak yerine, belki de bir gün sadece “levane” demek yetebilir.