Evlilik İçin Kaç Tüp Kan Alınıyor?
Bazen insanın yaşadığı küçük anlar, beklenmedik şekilde büyük duygulara dönüşebiliyor. Hayatımda, Kayseri’nin o soğuk ama bir o kadar da sıcacık sabahlarından birinde, biraz garip bir soru takıldı aklıma: “Evlilik için kaç tüp kan alınıyor?” Bu soru, aslında çok basit bir cevaba sahipti ama o an, benim için her şeyin başka bir anlam kazandığı bir dönüm noktası oldu. Ve ben de o anı anlatmak istiyorum, çünkü bazen basit bir soru, insanın içindeki tüm karmaşayı ortaya çıkarabiliyor.
İlk Adım: O Gün Sabahı
O sabah, erkenden uyandım. Kayseri’nin sokakları henüz uyanmamıştı, ama ben uyanmıştım. O anlarda her şeyin sakin, durgun olmasını seviyorum. Bir süre önce nişanlanmıştık, ve şimdi evlilik için yapılması gereken testler, belgeler, prosedürler vardı. Bunlardan biri de kan tahliliydi. Evlilik için ne kadar tüp kan alındığını bilmeden, kendi dünyamda bir soru işareti vardı.
Sabahın o ferah havası, içimi bir tık daha ferahlatmıştı. Kafamda binlerce düşünce, belirsizlik, heyecan… Ama bir yandan da korku vardı. Bu basit bir testti belki, ama onun altında gizlenen duyguları kimse tam olarak anlamazdı. Bazen insanların gözlerine bakarak, sadece bir bakışla, ne kadar karmaşık duygularla boğuştuğunuzu anlayabileceklerini düşünürdüm.
O An: Kan Alınan Odaya Adım Atmak
Nişanlımla birlikte hastaneye gittik. Koridorlar bembeyaz, soğuk, ama bir o kadar da steril kokuyordu. O kadar tanıdık bir yerdi ki, her adımda biraz daha yabancılaştığımı hissediyordum. İçeride bir kaç kişi vardı; birisi çocuklu, diğerleri yaşlı, bazıları ise gençti. Her biri kendi dünyasında kaybolmuş gibiydi.
Beni içeri aldılar. Bir hemşire, “Sadece iki tüp alacağız, hemen bitiyor,” dedi. Ama o anda bir an düşündüm: İki tüp kan mı? O kadar basitmiş gibi söylese de, insanın içinde bir şeyler kıpırdamaya başladı. Kan, bir insanın en derin duygularını, en büyük korkularını taşıyan bir şeydi. Bir tüp kan, aslında yıllarca süren bir ilişkiyi, belki de gelecek hayallerini, kim bilir… Bunu düşündükçe, gözlerim doldu.
“Neden bu kadar gerginsin?” diye sordu nişanlım. Gülümseyerek, “Hiçbir şeyim yok,” dedim. Ama içinde kaybolan duyguları, bir tüp kanın içinde bulamayacaklarını biliyordum.
Kan Tahlilinin Derinliği
Kan alınmadan önce, hemşire bana her şeyin sorunsuz olacağını söyledi. Ama ben, sadece birkaç damla kanın bir insanın hayatına ne kadar derin etkiler bırakabileceğini düşünüyordum. Bir tüp kan alındığında, o insanın içinde bir şeyler de değişiyor. Ve bu değişim, o anın ötesine geçiyor. Evlilik için sadece fiziksel değil, duygusal bir hazırlık da vardı.
Kan alınırken, kalbim biraz hızlandı. Hemşirenin elleri hızlı ve deneyimliyken, benim aklımda binbir soru vardı: Evlilik, bu kadar küçük bir testin sonunda mı başlıyordu? O kadar çok şey düşünüyordum ki. Hayatımda en çok korktuğum şey, her şeyin sıradanlaşmasıydı. Her şeyin bir tahlil, bir prosedür gibi olması… Aşkın, sevdanın, mutluluğun bir işlem gibi görüldüğü bir dünya…
Ama bir şey vardı; o an, bana çok daha derin bir şey öğretmişti: Aşk, tahlil edilmesi gereken bir şey değildi. O, yaşanması gereken bir şeydi. Tıpkı o tüp kanın bana gösterdiği gibi, hayat da bir ölçüm, bir analiz değil, bir duygusal yolculuktu.
Sonra Ne Oldu?
Kan tahlilim sonuçlandığında, her şey yolunda gitmişti. Sonuçları aldım, ama o an bile içimdeki karışıklık devam ediyordu. Bir tüp kan almak, evlilik için her şeyin başlaması demek miydi? Hayır, belki de değil. Belki de evlilik, iki kişinin birbirine açılabildiği, her anında korku ve mutluluğu birleştirebildiği bir yolculuktu. O yolculuğun başı, her zaman bir tüp kan olabilirdi, ama o yolculuk, bir ömrü kapsayacak kadar derindi.
Evlilik için tüp kan almak, basit bir işlem gibi görünse de, bu süreç bana hayatın ne kadar kırılgan olduğunu hatırlattı. Bazen küçük bir şey, büyük bir anlam taşıyabiliyor. O yüzden her şeyi, her anı, her testi, her duyguyu derinlemesine yaşamak gerek.
—
Sonunda, eve dönerken, içim hafifledi. O an, ne kadar basit olursa olsun, hayatın her adımında derin duygular olduğunu fark ettim. Evlilik için kaç tüp kan alındığı önemli değildi; önemli olan, kalbinde hissettiğin duygulardı. Çünkü bir insanın içindeki duygular, bir tüp kan kadar değerliydi.